KAZIMIERZ MOCZARSKI
Urodzony w Warszawie 21 lipca 1907 r. w rodzinie nauczycielskiej. Świadectwo maturalne uzyskał w 1926 r. w gimnazjum Michała Kreczmara i podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim. Równocześnie w latach 1928-32 studiuje w Wyższej Szkole Dziennikarskiej. W 1931 r. odbywa praktykę konsularną w Paryżu. Po ukończeniu studiów w Warszawie kontynuuje naukę w Paryżu (1932–34 r.). Po powrocie do Polski rozpoczyna działalność dziennikarską. Okupację spędza w Warszawie, uczestniczy w pracach konspiracyjnego Stronnictwa Demokratycznego. Od stycznia 1940 r. należy do ZWZ-AK. Od sierpnia 42 r. pracuje w Wydziale Informacji Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej AK, a od stycznia 44 r. równocześnie kieruje działem dochodzeniowo - śledezym w Okręgowym Kierownictwie Walki Podziemnej miasta Warszawy. Uczestniczy w powstaniu warszawskim, zostaje odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami. 11 sierpnia 1945 r. zostaje aresztowany i osadzony w więzieniu mokotowskim, a następnie skazany na 10 lat za działalność w AK. W 1948 roku jego proces zostaje wznowiony, by w 1952 r. zakończyć się karą śmierci. W 1953 r. Sąd Najwyższy zmienia mu karę śmierci na dożywotnie więzienie, o czym Moczarski dowiaduje się dopiero 15 stycznia 1955 r. W tym czasie od 2 marca do 11 listopada 1949 r. przebywa w jednej celi więziennej z Jurgenem Stroopem. 21 kwietnia Sąd Najwyższy wznawia postępowanie w sprawie Moczarskiego, uchyla poprzedni wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia. 24 kwietnia Moczarski zostaje zwolniony, a 11 grudnia Sąd Wojewódzki w Warszawie wydaje wyrok uniewinniający. Po zwolnieniu Kazimierz Moczarski pracuje w SD, redaguje czasopismo „Kurier Polski”. W 1975 r. przechodzi na emeryturę, umiera 27 września 1975 r.